• LIJNENSPEL EN KOLORIET BIJ SMIRA

    Het minste wat je van de Israëlische, in New York wonende en werkende, kunstschilder Shaoul Smira kan zeggen is dat hij als wereldburger een sterke affiniteit heeft met de historiek van de kunststrekkingen en het wereldgebeuren. Getuige hiervan is een schitterend geconcipieerde cyclus over het leven van Anne Frank, 12 werken die volgend jaar getoond worden in het Museum Van der Togt in Amstelveen.

    Smira wil geenszins gelinkt worden aan de ‘Wild Painting’ omdat hij deze strekking ver vooruit was en jaren voor haar adepten deze manier van uitbundige uitbeelding gebruikte. Vele van zijn schilderijen zijn op het eerste zicht een warboel van basis- en kronkellijnen maar bij nader toezien getuigt het van een sterk sociaal invidualisme dat af en toe verrast met de Chagall koloriet en kronkels en dan weer naar Picasso gaat overhellen. Deze indruk is niet zo verwonderlijk als je weet dat Smira een adoratie heeft voor beide meesters. Je vindt in zijn œuvre ook her en der toetsen van zijn Belgische vrienden Yvan Theys en Godfried Vervisch, maar dan minder melancholisch en minder desolaat.

    Satire is bij Smira vaak aanwezig als tegenpool voor de observatie van het leven. Net als het leven, lijken de schilderijen van deze diep-filosofische kunstenaar een wirwar van vlucht- en kronkellijnen, maar eens ontcijferd getuigt de inhoud van een sterk individualistisch-sociaal betoog tegen onrecht en onderdrukking in de samenleving. Vaak wordt kleurtechnisch en compositorisch de link gelegd naar het œuvre van Chagall, de kunstenaar die voor Shaoul Smira het symbool is voor de typisch-joodse kunstbeleving. In zijn beeldschilderijen wil Smira het cynisme van onze tijd, van onze samenleving gewoon ontkennen en er tegen te strijde gaan als een moderne Don Quichote. Zijn kunst getuigt van een zekere subversiviteit. De sombere kantjes worden dan weer zonnig door de onuitputtelijke verbeelding en de speelse vrolijkheid van ‘de mens’ Smira. Met zijn expressionistische onderbouw hangt Smira ongetwijfeld onlosmakelijk vast aan zijn grote voorbeelden Bacon, Chagall en Picasso. Anderzijds drijft zijn hevig lyrisme hem - ongewild - naar de brede stroming van de nieuwe wilden, een strekking waar hij persoonlijk afstand wil van nemen maar er toch steeds weer mee geconfronteerd en vergeleken wordt. Schilderen is voor Smira de wereld verkennen, de kroniek schrijven van onze tijd. Het Warhol-concept ‘famous for 15 minutes’ is geenszins aan hem besteed, zijn werk moet de tand des tijds doorstaan en hij wil herinnerd worden als de kroniekschrijver van zijn generatie. Hij wil zich niet verstoppen achter de naieve- zichtbare realiteit  hij dring door tot de échte, diepgaande realiteit.   ‘foundations’ te vullen, niet meer om de kunst zelf een evolutie te laten ondergaan.>

    Smira kan je niet typeren. Zijn realisme is een bestendige strijd met zijn warrige verbeelding, zijn vormgeving zit vol contrasten en het Oosterse in zijn ziel dwingt hem tot de felste kleurencombinaties. Tot slot kan je stellen dat het œuvre van Smira opvalt, omdat het zo anders is dan het Vlaamse, ja Europese palet en het wil duiden dat schilderkunst geen grenzen kent.

     

    Shaoul SMIRA, 'Paintings', nog tot 12 december 2005 in DE LATEMSE GALERIJ, Dorp 6, Sint-Martens-Latem. Dagelijks, behalve op dinsdag,  van 11 tot 18 uur. 



  • DE SFEER EN EENVOUD VAN WILLY DE SAUTER

    Vanaf 30 november stelt Willy De Sauter (°Brugge, 1938) tentoon in "De Bond" te Brugge.
    Sinds zijn oprichting in 1995 zette Cultuurcentrum Brugge in deze expositieruimte tal van exposities op stapel, exposities waarbij de kunstenaars steevast op de architectuur van deze bijzondere zaal inspeelden, De Sauter vormt hier geen uitzondering op.
    In De Bond brengt De Sauter een overzicht van zijn recentste oeuvre aangevuld met nieuwe werken geconcipieerd in situ.
    De opstelling van de tentoonstelling, de opbouw en plaatsing van de werken ademt een streven naar een logische, uitgebalanceerde opstelling uit en precies dit speelt een belangrijke rol bij zijn plastisch oeuvre. Termen als maat, orde, evenwicht, reductie tot de essentie of puurheid, zijn voor De Sauter mettertijd een handelsmerk geworden.
    In De Bond presenteert hij enkele van zijn bekende krijtschilderijen, maar vooral een aantal grote werken die steeds meer naar sculptuur/installatie evolueren.
    Zijn ‘schilderijen’ op houten paneel, ontstaan na een lang en arbeidsintensief proces en dit aspect is onlosmakelijk verbonden met zijn kunstpraktijk.
    Eerst bouwt hij een houten draagstructuur, een basis, waarop hij het uiteindelijke schildervlak monteert. Vervolgens brengt hij diverse krijtlagen aan die hij met dierenlijm op het paneel bevestigt. Met een agaatsteen gaat de kunstenaar het oppervlak eindeloos polieren.
    Uit dit langzaam en intensief procédé spreekt niet enkel zijn kennis en bewondering voor de fundamenten van de westerse schilderkunst, maar ook voor de technische en zelfs ambachtelijke dimensie van het kunstgebeuren, een tendens die ook bij jongere kunstenaars, zoals recent in het werk van Jan De Cock, populair is.
    Door zijn gestage behandeling van het schilderijoppervlak met de agaatsteen dringt De Sauter niet enkel door tot de kern van de aangewende materie, maar vervormt tegelijk een aantal eigenschappen ervan. Enerzijds transformeert hij de tactiele eigenheid van de korrelige, droge krijtlagen, naar een effen, glad, zelfs vloeibaar vlak.
    Anderzijds krijgen de opake krijtstructuren in verscheidene schilderijen een spiegelend effect. Hier kan men van een paradoxale situatie gewagen.
    Immers, het voorheen abstracte representatieloze beeldvlak, projecteert de blik van de toeschouwer of de kunstenaar en houdt het er, zij het slechts momentaan, gevangen.
    Minstens even belangrijk is zijn interesse voor de concrete architecturale situatie, de context van de tentoonstelling. In De Bond greep De Sauter bovenal in de ruimte in, bestaande werken, creaties en allerlei ‘architecturale constructies’ weeft hij samen tot een indrukwekkend geheel.
    In het kader van deze tentoonstelling brengt Willy De Sauter met steun van de Vlaamse Gemeenschap een catalogus uit met teksten van Yves Roose, Michel Dewilde en Luk Lambrecht.
    Willy De Sauter
    · opening: zondag 27 november 2005 om 11.00 uur
    · tentoonstelling: 30/11/2005 – 22/01/2006
    · De Bond, Buiten Smedenvest 1, 8000 Brugge
    · info: +32 (0) 50/44 30 40
    · 
    www.cultuurcentrumbrugge.be
    · www.willydesauter.be
    · openingsuren: woensdag tot zondag, van 10.00 tot 17.00 uur
    · toegang gratis
    · catalogus (NL/E): met 80 kleurafbeeldingen, kostprijs: € 10