• RODE LOPER VOOR CHRISTO AND JEANNE-CLAUDE

     

     

    Christo and Jeanne-Claude

    stellen “Over The River” voor in Knokke

     

    Na de succesvolle verwezenlijking van hun ‘environment project’ The Gates in Central Park NYC stelde het ooit als  controversieel beschouwde, maar intussen alom geroemde, kunstenaarskoppel “Christo and Jeanne-Claude”, op uitnodiging van kunsthandelaar Guy Pieters in Knokke zijn nieuwste project Over The River voor. Het eigenlijke ‘tijdelijke kunstwerk’ hopen ze in 2009 te kunnen realiseren,onder meer met de opbrengst van originele werktekeningen en –foto’s die nog tot 22 mei 2006 in de “Guy Pieters Gallery” op de Kustlaan 279 tentoongesteld worden.

     ,,Wij worden door de media nog steeds als ‘inpakkunstenaars’ bestempeld, wat Christo in zijn prille beginperiode ook was. Sinds het inpakken van de Parijse Pont Neuf in 1985 en de Berlijnse Reichstag in 1995, zijn we nochtans met totaal andere concepten bezig en doet deze naam ons eigenlijk ‘oneer’ aan’’, zegt Jeanne-Claude, vrouwelijke helft van het duo. Daar verwijst ze naar hun gezamenlijke ‘Umbrellas, Joined Project for Japan and the USA’,(1991), hun muur van ‘Oil Barrels’in 1962 opgetrokken in de Parijse rue Visconti, ’Valley Curtain’ in de Rocky Mountains in 1972, ’Running Fence’in 1976 in de counties Sonoma en Marin, ‘Surrounded Islands’in de baai van Biscayne nabij Miami (1983) en laatst ‘The Gates’ in hun thuisstad New York City in 2005.Projecten die helemaal niks te maken hadden met inpakken maar eerder als een ingreep op het landschap konden beschouwd worden, kortom ‘environment- or landscape art’…

     Ook ‘Over The River, Project for the Arkansas River, State of Colorado’ valt eerder onder deze noemer. Bij middel van stalen kabels willen ze de Arkansas, de beroemdste raftingplek ter wereld, over een lengte van 11,5 kilometer met doeken overspannen en de toeschouwers zowel vanaf de weg als van bij de rivieroevers of op de rivier een uniek visueel schouwspel  bieden. ,,Wij hebben de inwoners en het bestuur van Colorado eerder tot twee keer toe moeten teleurstellen omdat wij eerst de opportuniteit kregen de Reichstag in te pakken en daarna aan het realiseren van de wapperende doeken van The Gates voorrang moesten geven’’, zegt Jeanne-Claude.

    Christo en zijn team van assistenten hebben trouwens tijd noch moeite gespaard om de meest ideale rivier voor hun project te vinden. Intussen werden ook tal van testen uitgevoerd met schaalmodellen in windtunnels en met een beperkt model op ware grootte. Ingenieurs en vaklui deden allerlei proeven om de verankering, de bevestiging van de kabels en de aard van het materiaal te testen op stabiliteit. Er kwam zelfs bodemonderzoek aan te pas gezien langs het noordelijke deel van de uiteindelijke site de rivieroevers ooit gedynamiteerd werden om de aanleg van de Union Pacific Railway mogelijk te maken en waar op het zuidelijke gedeelte een snelweg werd aangelegd. Daarenboven wil het artiestenpaar elke aantasting van het natuurlijke evenwicht in dit ruwe stukje Amerika vermijden. Nu blijft het hard onderhandelen om de lokale overheden en in de eerste plaats de mensen ter plaatse te overtuigen van het kunstzinnig en vooral economisch belang (voor de streek dan) van het concept.

     ,,We staan dicht bij een doorbraak. Wij hebben de toelating nog niet gekregen, maar zijn overtuigd hiermee tegen het einde van dit jaar rond zijn’’, zegt Jeanne-Claude. ,,en dan kan het eindresultaat nog net tegen juli/augustus 2009 af zijn en opengaan voor het grote publiek.’’

     Als dit lukt, blijft de constructie er veertien dagen. Daarna wordt, zoals bij al onze tijdelijke projecten, alle materiaal terug gerecycleerd. Op die twee weken hopen we dat, naar schatting, zo’n 250.000 bezoekers een kijkje gaan nemen. Over de opvang van zo’n massa bezoekers maken de kunstenaars zich weinig zorgen. ,,Wij maken geen kunst voor het publiek, maar in de eerste plaats voor onszelf’’, zegt een niet van haar stuk te brengen Jeanne-Claude, “daarenboven zijn er hotels, motels en kampeerplaatsen in overvloed. De luxe van New York City kan je er niet verwachten, maar het zal een economische piek zijn voor gans Colorado en een unieke belevenis voor de bezoeker…”

     

    De ontwerpen, tekeningen, collages met foto’s van hun ‘huisfotograaf’ Wolfgang Volz zijn nog tot 22 mei te aanschouwen in Guy Pieters Gallery, Kustlaan 279 te Knokke. Dagelijks van 11 tot 18 uur. Gesloten op dinsdag en woendag. Info: +32 9 282 82 84 - + 32 50 61 28 00 of info@guypietersgallery.com

  • SCARY TRANSPORT ON HIS WAY

     

    Het NCAF, de stichting van wijlen Niki de Saint Phalle, meldt dat de werken aan The Botanic Garden in Atlanta aardig opschieten.

     

     

     

     

    Het transport roept soms wel Halloweenbeelden op! 

  • VOOR U GELEZEN, BESTE BLOGGER...

    Uit De Gentenaar van 1 april geplukt:

    Gentenaar Geo Henderick (1879-1957) was niet alleen een groot architect en een bevlogen docent, maar ook een uitstekend tekenaar. Hij was een dromer en een romanticus. Dat merk je op de tentoonstelling La merveilleuse architecture die in het Design Museum loopt. Ongeveer honderd nooit getoonde tekeningen van de grote Gentse bouwmeester worden er getoond. Marc Dubois, de bekende architectuurcriticus en docent aan Sint-Lucas, stelde de tentoonstelling samen. ,,Het is meer dan 20 jaar geleden dat Geo Henderick belicht werd in een grote retrospectieve. Dit keer tonen we geen plannen, maar tekeningen uit het archief Geo Henderick, dat in het Design Museum wordt bewaard.''

    ,,Je ziet onmiddellijk welke goede tekenaar Henderick was. Er hangen ook tekeningen tussen van opdrachten die hij als student moest maken. Daar zijn een station bij dat aan het water is gelegen, maar ook een bibliotheek en een legermuseum. Volgens de romantische opvattingen van die tijd moesten de ontwerpen een monumentale uitdrukking hebben.''

    Naar de hemel

    In Gent blijft Henderick voortleven in enkele opmerkelijke woningen. Zijn stijl evolueerde van art nouveau tot de Amsterdamse school. Hij was een interessante art nouveau architect, maar zijn mooiste creatie staat op de hoek van de Martelaarslaan en de Groot-Brittanniëlaan. Een prachtig gebouw in art decostijl. Zeven van zijn huizen zijn beschermd.

    Hij creëerde ook de art deco-inrichting van de Capitole (aan de Zuid), bouwde cinema Rex op het Koningin Maria Hendrikaplein, alsook cinema Palace. Een van zijn mooiste creaties, het Colisseum aan de Kuiperskaai, viel helaas ten prooi aan de sloophamer.

    Als student was hij al aan de slag bij stadsarchitect Karel Van Rysselberghe. Vanaf 1911 tot aan de Tweede Wereldoorlog geeft hij les aan de Koninklijke Academie van Schone Kunsten. In 1908 onderneemt hij een reis naar Normandië en de Loirestreek. Een jaar later bezoekt hij de kastelen en ruïnes langs de Rijn. Ideale stof voor zijn tekeningen. Maar er hangen in de tentoonstelling ook tekeningen van het tempelcomplex in Angkor Wat. Hij was daar nooit, maar reconstrueerde ze en was vooral gefascineerd door de planten die de site overwoekerden.

    Hij werd ook geïnspireerd door de utopische ideeën van François Garas. Henderick was gefascineerd door ongenaakbare gebouwen die bovenop rotsen stonden, zoals het Akropolis, of door vuurtorens. Ook de zeven wereldwonderen, Carthago en Atlantis komen aan bod. Voor dat werk maakte hij zwart-wit pentekeningen. Hij buigt zich ook over het thema van het eiland.

    ,,De Gentse Boekentoren is ook een soort vuurtoren met een top die licht geeft. Verbeelding is de essentie van een architect'', stelt Dubois.

    Ook de nieuwe steden met hoogbouw, met New York op kop, de nieuwe metropolissen die na de Eerste Wereldoorlog groeiden, fascineerden hem. Hij deed mee aan een wedstrijd voor een Boekentoren in Brussel, in 1937. Daarin uitte hij zijn geloof in de verticaliteit, gebouwen die naar de hemel reiken.

    Op deze expo toont Henderick zijn voorliefde voor een monumentale expressie en utopische bouwkunst. Het is architectuur van de emotie, de melancholie en de verbeelding. ,,Tekenen was voor hem de wereld van de verbeelding, de poëzie'', aldus Dubois.

    Nog tot 17 april, in Design Museum, Jan Breydelstraat 5 in Gent, 09-267.99.99, www.designmuseumgent.be

     (Karel VAN KEYMEULEN)