• POP LIFE nu ook in KNOKKE!

    Poplife maakt al jaren zijn reputatie als één van de hipste jongerenparty's in Gent waar.

    Keer op keer vullen ze er de Vooruit met enthousiaste party-people die er de hele nacht lang al dansend en feestend een ode brengen aan de pop cultuur.

    De dienst Toerisme en Cultuur kondigt aan dat Poplife nu voor de eerste keer naar het bekende evenementenstrand in Knokke-Heist om ook daar met zijn explosieve sfeer neer te strijken onder het motto: "we love pop, we love party, we love life!"

    De ‘place to be’ dus op zaterdag 30 juli 2011 vanaf 22 uur.

    Samen uit de bol

    Poplife is de plaats bij uitstek om met al je vrienden helemaal uit de bol te gaan en dit op een hele reeks bekende en soms wat minder bekende pop nummers met een vleugje house en elektro. Het is een party voor jong en oud, voor chique of alternatief, voor al wie echt van feesten houdt. Wat iedereen er verbindt is dat ze er op hun best uitzien en zin hebben om zich eens helemaal te laten gaan.

     

    poplife.jpg

    Line-up

     

    Jean-Michel, Nathan en Jean Marc, enkele vrienden van Maxim Lany, voeren de line-up aan. Zij kennen het concept als geen ander aangezien ze ook op de feestjes in Gent de decks bemannen. Zij zorgen ervoor dat het de jongeren geen moeite kost om alle remmen los te laten en met volle teugen te genieten van een fantastische avond uit, met de voetjes op de dansvloer en af en toe ook in het zand.

     

    Party-people centraal

     

    Ondanks het feit dat de dj's voor een groot deel verantwoordelijk zijn voor het in lichterlaaie zetten van de dansvloer, staan zij op Poplife niet echt centraal. Wie op Poplife wel in de spot-light wordt gezet, is het publiek: de party-people die zorgen voor de uitgelaten sfeer en zwoele vibes.  Danspodia, cocktail- en champagnebars, vriendelijke staff, alles is op Poplife voorzien omdat de fuifbeesten in Knokke-Heist het gewoon meer dan waard zijn!

     

    Tickets : 

    Online : www.poplife.be & Free Record Shops

     

    10 Euro VVK - 15 Euro ADD

     

    WAAR/WANNEER? Zaterdag 30 juli vanaf 22 uur-  Evenementenstrand Knokke-Heist

    Meer info: www.poplife.be; www.knokke-heist.be

     

     

     

  • Knokke: Kamagurka palmt Guy Pieters Gallery in met zijn 'Lazy Landscapes'

    LAZY LANDSCAPES

     

    Toen Kamagurka in het EEN-programma ‘De Laatste Show’ stuntte met wat ik toen als een ‘instant schilderij’ omschreef en en samen met mentor Marc Coucke het project KAMALMANAK aankondigde, bekeek ik dit als een slim en opportunistisch gebruik van de media. Wie Kamagurka sinds jaren volgt, weet dat hij als geen ander de kunst om de media te bespelen in zich draagt. Ik ben al jaren fan van deze gedreven cartoonist en striptekenaar.

    Dat hij het als kunstschilder wou maken, was nooit bij mij opgekomen. Ik vroeg mij af hoe hij, naast een drukke agenda met zaaloptredens of deadlines voor magazines en bladen, tijd zou kunnen vrijmaken om canvas, verf en kwast te hanteren.
    Toen ik enkele tijd later op de persvoorstelling van het boek en bij de opening van de tentoonstelling van zijn doeken uit de ‘KAMALMANAK serie’ in zijn buurt was, wist ik echter dat Kama het echt meende. Sinds die dag legde Kama al een indrukwekkend parcours af in de beeldende kunst. Laatst nog verbaasde hij de kunstpers met zijn iPad Performance in Amsterdam, waarvan de afgedrukte werken werden versnipperd, gecremeerd en in urnen geborgen. Deze urnen werden later geveild aan een gretig publiek van kunstverzamelaars.

    Nu vind ik hem terug in de Knokse ‘filiaal’ van de Guy Pieters Galleries waar hij zijn jongste gemengde technieken in - een naar mijn perceptie - lijnrechte popart stijl geschilderd, aan de cimaises hangt. Kama blijft verbazen!

    Zelf zegt hij op zijn webstek: “in deze reeks staan luie, maar gezellige landschappen centraal. In veel woningen kijkt een prachtig landschap door het raam naar binnen. Misschien denkt zo'n landschap af en toe dat het daar in de woonkamer een veel gezelligere boel lijkt dan buiten. Deze landschappen komen gewoon naar binnen en gaan in je luie zetel zitten...

    Geef toe dat dit een unieke maar fijnzinnige benadering is van het thema!

     

    Men is pro of contra het fenomeen Kamagurka maar sta me toe te beweren dat zijn creaties een sterke filosofische- maar ook vaak satirische ondertoon met zich meedragen. Critici beweren vaak dat het geschilderde oeuvre van Kamagurka een ‘spielerei’ is, een tijdelijke hype. Ik vermoed echter dat die ingeslagen weg geen uit de hand gelopen grap is na die weddenschap met Marc Coucke. Kama is gedreven, heeft de ideeën en het talent om zijn vaste stek te veroveren op de Belgische, ja internationale kunstscène. Zeker te volgen dus!

    kama.jpg


  • Sint-Martens-Latem - Huldetentoonstelling HERMAN VAN NAZARETH

    een sublieme leemte, huldetentoonstelling Herman Van Nazareth

     

    Geboren te  Evergem op 6 november 1936, groeide beeldend kunstenaar Herman Van Nazareth naar een voorname plaats bij de tonalisten en expressionisten op de Vlaamse en internationale kunstscène. Hij was vrije leerling aan de Koninklijke Academies van Gent en Antwerpen, waar hij de vaardigheden van de beeldende kunst bekeek, assimileerde en dan zijn eigen weg ging. Op artistiek gebied was Herman Van Nazareth een laatbloeier, maar hij is wel van alle markten thuis. Hij was de laatste assistent van het icoon Floris Jespers en die gaf hem de sleutel naar de roem met de eenvoudige woorden “ kunst is leren zien. Steel met je ogen”.In het begin der jaren zestig verbaasde de schildergraficus menig kunstliefhebber met zijn expressionistische koppen, figuren en landschappen waar vooral koloriet en tonaliteit centraal stonden.

    Begin de jaren zeventig verwerkt hij die figuren in lyrische landschappen. Hij gebruikt leemtes om zijn geschilderd oeuvre te laten ademen en die ‘ademruimte’ verhoogt de essentie van de boodschap die hij in zijn werk steekt. Zijn kleurgebruik wordt ook subtieler en milder.

    Hij trekt naar Kaapstad waar zijn oeuvre sterk gerelateerd wordt aan de beklijvende druk van de Apartheid. Daar ontstaat een indrukwekkende reeks portretten die een pakkend getuigenis zijn van het regime: macht en verdrukking staan er loodrecht tegenover elkaar. Zijn ‘koppen’ weerspiegelen het contrast tussen ‘de macht’ en het ‘gedwongen’ verlies aan individualiteit van de ‘kleine man’. Ze zijn een aanklacht tegen onmenselijkheid

    In Zuid-Afrika krijgt hij tevens de smaak van het bronsgieten en het sculpteren te pakken. In 1965, aan de Michaelis School of Fine Art in Kaapstad, waagt hij zich dan met succes aan de beeldhouwkunst. Eerst met robuuste, expressionistische ruwe vormen en figuren, later met abstract-constructieve composities. Terug in België (1978) ontdekt hij de voldoening van het bewerken van ruwe, massieve marmer (1980-84), een materie welke hij met een aan de volmaaktheid grenzende techniek, een subtiel gevoel voor esthetiek en een onuitputtelijke verbeelding, weet te ontwikkelen tot een ‘nieuwe materie’, eenvoudig, maar verruimend van vorm en geest.

    Plexiglas (1986-87) wordt de volgende uitdaging. Deze vernieuwende grondstof geeft aan zijn werk een bijkomende dimensie door de speling van het licht, de dieptewerking en de handelbaarheid van het materiaal.

    Sinds 1987 experimenteert hij met een totaal nieuw medium. Uit koper, ijzer en cortenstaal groeit een nieuwe monumentale, geometrische figuratie, eenvoudig van opbouw maar met een felle, overduidelijke signaalwaarde in het door een betonnen wegeninfrastructuur gesatureerd landschap. Door het vormevenwicht, de duidelijke herkenbaarheid en de vakkundige afwerking is zijn monumentaal oeuvre als het ware uitgegroeid tot een kunstzinnig landmerk in de natuur.

    Naar het millennium toe grijpt hij terug naar de oervormen uit zijn beginperiode. Zijn beelden gaan weer sterk aanleunen bij zijn geschilderd oeuvre. Gefascineerd door maskers en figuren gaat hij opnieuw boetseren en komt zijn liefde voor het brons terug. Dit resulteert in een reeks sublieme maskers en figuren met een merkwaardig patina, eenvoudig van vorm, maar abstract-expressionistisch van gedachtegoed.

    Herman Van Nazareth blijft -sinds al die jaren - een vaste internationale waarde met werk in openbaar bezit en diverse private collecties.

     

    De 75ste verjaardag van Herman Van Nazareth Wou het gemeentebestuur van Sint-Martens-Latem niet zomaar laten voorbijgaan. De kunstenaar werd door de jaren heen een ‘deel van Latem en Deurle’. Hij toefde er sinds 1950 bijna dagelijks, trok op met de plaatselijke kunstenaars en veroverde een stek in het volkse leven van de bloeiende en kleurrijke Leiestreek.

    Toen het gemeentebestuur hem in 2001 uitnodigde om de start te geven aan het kunstgebeuren ‘Beelden in het Dorp’ twijfelde de kunstenaar geen moment.Met enkele monumentale sculpturen gaf hij de route enkele kunstzinnige landmerken.

    Die gulle en spontane inzet wil het gemeentebestuur nu eren met een huldetentoonstelling in het gemeentehuis en in de gemeentelijke boomgaard langs de Leieboorden.

     

    Praktisch:

     

    De tentoonstelling ‘De Sublieme Leemte’ wordt geopend op vrijdag 22 juli 2011 om 19.30 uur in de raadzaal van het gemeentehuis.

    Ze is gratis toegankelijk voor het publiek op zaterdag en zondag tussen 14 en 18 uur en loopt nog tot 14 augustus 2011.

     

    Meer info aan het onthaal van het gemeentehuis, Dorp 1, tel 09 282 17 00

    of via www.hermanvannazareth.com

     

     

    De rode Generaal, schilderij uit 1965 - photo courtesy Herman Van Nazareth 

    De rode Generaal, 1965, 103 x 122 cm.jpg

  • Machelen-Zulte: Raveel wandelroute is klaar!

     

    De nieuwe provinciale Roger Raveel wandelroute

    is open voor het publiek

     

    Kunst is alomtegenwoordig en niet weg te denken in de Leiestreek. Dat inspireerde Toerisme Oost-Vlaanderen eerder al tot twee wandelroutes genoemd naar de kunstenaars Gust De Smet en Albijn Van den Abeele.
    Naar aanleiding van zijn 90ste verjaardag krijgt kunstschilder Roger Raveel nu ook ‘zijn’ provinciale wandelroute in Machelen-aan-de-Leie . Raveel is ontegensprekelijk één van de belangrijkste Belgische kunstschilders die Vlaanderen na de Tweede Wereldoorlog op de ‘wereld(kunst)kaart bracht. Toerisme Oost-Vlaanderen hertekende daarvoor de al bestaande gemeentelijke wandelroute en vernieuwde de bewegwijzering naar analogie met deze voor alle andere provinciale wandelroutes.

     

    De nieuwe Roger Raveel wandelroute is 3,7 kilometer lang en biedt wandelaars een aantrekkelijke combinatie van cultuur en natuur. Startpunt is vanzelfsprekend het Roger Raveelmuseum in Machelendorp, met haar ruime collectie van Raveels werk. Meer dan 200 schilderijen, een 500-tal tekeningen en een volledige verzameling grafiek vinden er onderdak. Na een bezoek aan het museum wandel je onder meer langs Raveels driedelige kunstwerk 'De palen van het onbeperkte, zijn ouderlijk huis en de gemeenteschool waar hij in de jaren '60 zijn atelier had. Andere kunstzinnige rustpunten zijn het geboortehuis van Leieschilder Roger de Backer (1897-1984), het graf van de de Nederlandse schrijver Gerard Reve op de lokale begraafplaats en het kunstwerk dat voor Reve werd opgericht op het Georges-Jozef Imschootplein. Voor natuurpracht zorgt onder meer de lokaal heel befaamde Machelenput. Deze mooie Leiearm zou in de jaren '70 gedempt worden, maar bleef behouden dankzij de protestactie ‘Raveel op de Leie’. De vlag van het vlot met blauwe plasticzakken waarmee Roger Raveel toen de rivier afvoer, werd later verwerkt in het logo van Toerisme Leiestreek.

     

    De brochure van de wandelroute kost € 1,25 en is te koop bij Toerisme Oost-Vlaanderen, de diensten voor toerisme of op www.tov.be.

     

    web250-Roger-Raveel-cover.jpg

  • Sint-Martens-Latem/Cassel: bezoek 'Aan de Poorten van de chaos'

    Een aanrader van ‘Brede Visie op Cultuur’ viel zomaar in mijn maibox. Ik wil dan ook niet nalaten dit aanbod met jullie te delen. Ik bezocht Cassel en kan jullie verzekeren dat een bezoek met gidsen van BVC zeker de moeite loont!

     

    Heropende geschiedenis: Cassel en Hardelot

    - zaterdag 30 juli 2011

     

    Deze titel mag misschien verrassend klinken maar deze twee plaatsen hebben aandacht voor de historische banden tussen Vlaanderen, Frans-Vlaanderen, Frankrijk en Engeland.

     

    Beide musea openden recent hun deuren: Hardelot in 2009 en Cassel in 2010.

    Dus meerdere redenen voor een bezoek.

    Musée de Flandre - Cassel en tijdelijke tentoonstelling over ‘De poorten van de chaos – Het achterfront tijdens WOI’

    Het gebouw ‘l’Hôtel de la Noble Cour’ start zijn geschiedenis in 1218. In dit gebouw werd recht gesproken tot aan de Franse Revolutie. In 1630 brand Cassel grotendeels af, alsook het gebouw. In 1677 komt Cassel, na de Slag bij Cassel, bij Frankrijk. In 1910 werd het gebouw geklasseerd als historisch monument. In 1964 opende men het museum, welke zowel kunst, geschiedenis als plaatselijke folklore onder de aandacht bracht. In 2010 heropende het museum na meerdere jaren van grondige restauratie en herorganisatie.

    Tijdens de WOI richtte generaal Foch er zijn hoofdkwartier in. In de tijdelijke tentoonstelling welke momenteel te bezoeken valt duid men dat Cassel de plek was waarlangs wapens, munitie, voedsel en uitrusting naar het front werden gevoerd, waar officieren hun hoofdkwartier hadden, troepen passeerden van en naar de loopgraven, soldaten vrije tijd doorbrachten, gevangenen opgesloten zaten en gewonden verzorging kregen. Aan het Ieperse front waren een half miljoen geallieerde soldaten gelegerd, dat zorgde voor nogal wat passage. De tentoonstelling en ook de permanente collectie legt sterk de nadruk op het historisch Vlaamse karakter van het mooie, ietwat ingedommelde, zacht heuvelende stukje Frans-Vlaanderen rond het stadje. De tentoonstelling rukt het weg uit zijn lokale dimensie, net zoals de oorlog deed toen die de streek overrompelde. Men zou voor minder over chaos spreken.

    Château de Hardelot en Charles Dickens

    Vanaf de 9e eeuw, onder naam van ‘d’Ardrelo’ kreeg de plaats een militaire betekenis. In de 13e eeuw besliste Philippe Hurepel, onwettelijke zoon van de franse koning Philippe Auguste, de verdedigingsfunctie nog uit te breiden. In oktober 1532 had hier de bijeenkomst plaats tussen Hendrik VIII, koning van Engeland en Frans I, koning van Frankrijk. Het zou de geschiedenis blijvend halen met deze ontmoeting. In 1617 werd het kasteel ontmanteld door de franse koning, als gevolg van de twisten met de hertogen van Boulogne. Wat er overbleef werd in 1791 openbaar verkocht.

    Maar voor de Britten bleef de plaats zijn charme bewaren. Sir John Hire, bouwde er een ‘folie anglaise’. Charles Dickens kwam er dikwijls en verbleef in het nabijgelegen Condette. In 1898 richtte John R. Whitley er le ‘sation d’Hardelot’ op. Menig gekroond vorst kwam er langs, zo ook belangrijke industriëlen en andere belangenzoekers(sters). Na WOI verplaatste ‘het circus’ zich naar le Touquet. In 1986 kwam het domein in handen van de gemeente Condette, die het beheer overliet aan het ‘Parc Régional du Boulonnais’. Het ‘Centre culturel de l’Entente Cordiale’ opende zijn deuren in juni 2009.

    De entente cordiale is een verdrag dat het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk in 1904 tekenden om diverse redenen:

    Koloniale geschillen uitpraten. Het ging voornamelijk over Noord-Afrika. Frankrijk respecteerde de Britse invloed in Egypte, het Verenigd Koninkrijk accepteerde de Franse invloed in Marokko. In geheime artikelen werd een eventuele verdeling van Marokko tussen Frankrijk en Spanje geregeld. Daarom trad Spanje ook toe tot de regeling.

    Indirect had deze "entente" ook invloed op de relatie tot Duitsland of diens bondgenoten Oostenrijk-Hongarije en Italië. Frankrijk en Rusland hadden sinds 1894 al een geheim verdrag, opgesteld door de Franse generaal Boisdeffre, waarbij men overeen was gekomen om, wanneer Duitsland of één van haar partners zou mobiliseren, Duitsland onmiddellijk op twee fronten aan te vallen. Het was voor hen belangrijk om ook de Engelse steun te verkrijgen.

    In 1907 sloot het Verenigd Koninkrijk met Rusland het Verdrag van Sint-Petersburg; hiermee was de cirkel rond en later dat jaar werden alle bestaande verdragen vervangen door de Triple Entente.

    Het cultureel centrum van Hardelot, welke als thema de ‘Entente Cordial’ wil uitdragen neemt in 2011 reeds een aanloop tot het Dickens jaar in 2012 in Engeland. De tijdelijke tentoonstelling welke we bezoeken is als het ware het startschot van dit herdenkingsjaar.

     

    Praktische schikkingen:

     

    Vertrek aan de Ster te Gent om 8.00 uur. We rijden naar Cassel waar we geleid het Musée de Flandre bezoeken.

    Vrij middagmaal.

    Na de middag rijden we door naar Hardelot voor een bezoek aan het ‘Centre Culturel’ en de Dickens tentoonstelling.

    Terugkeer te Gent voorzien omstreeks 20.00 uur.

    Kostprijs per persoon – BVC lid: 29 euro

    Kostprijs per persoon – niet BVC-lid: 33 euro

    Inbegrepen in de prijs: vervoer per bus en dienstvergoeding chauffeur, inkom en gids in Cassel en Hardelot

     

    Alle info:

     

    B-Tours bvba

    Lic 5273

    Lindenpark 5

    9831 Sint-Martens-Latem

     

    Tel 09/2829565

     

    cassel.jpg

  • VIRTUELE ARNE QUINZE op VRIJHEIDSBEELD in NEW YORK

    ARNE QUINZE zoekt de begrenzing van de vrijheid

     

    De Belgische kunstenaar Arne Quinze is om geen stunt verlegen. Naast zijn inmiddels wereldwijd  bekende houtsculpturen, met onlangs de stilthouses waarmee hij van 14 juli tot 2 september 2011 bij de Guy Pieters Galerie in het Franse Saint Paul de Vence opnieuw te gast is, stunt hij sinds 4 juli in New York met een virtueel verlengstuk van het wereldvermaarde Vrijheidsbeeld.

    ‘De ‘neo-Latemnaar’ ontwierp in opdracht van Beck’s Bier het werk ‘Rock Strangers’, een vlamachtige constructie die uit de toorts van het Vrijheidsbeeld oplaait.

    Quinze bedacht ‘Rock Strangers’ in eerste instantie als een fysiek kunstwerk dat in een volgende fase werd gedigitaliseerd. Het virtuele kunstwerkwerk is 96 meter hoog en dus even hoog als het Vrijheidsbeeld zelf. Het wordt met technisch vernuft via satellietcommunicatie zo precies mogelijk op de toorts geplaatst. Op technisch vlak een onwaarschijnlijke ‘kunstgreep’.

    De  symboliek die er achter steekt is minstens even belangrijk stelt Arne . Quinze wil door die applicatie de grenzen van de idee van vrijheid aftasten. ‘Iemands vrijheid stopt waar die van een ander begint, wordt vaak gesteld. Elk individu probeert daarom constant een zo veilig mogelijke omgeving om zich heen te creëren’, zegt Arne Quinze. ‘Maar hoe ga je ermee om als plots een totaal vreemd object die veilige en vertrouwde wereld binnendringt? Het Vrijheidsbeeld is een heel beschermd kunstwerk, nog nooit heeft iemand er iets mee kunnen of mogen doen.’

    Wat hij realiseerde is een toepassing van ‘augmented reality’ en is dus puur virtueel. Met het blote oog kan je het kunstwerk niet waarnemen. Alleen wie via een mobiele applicatie door de camera van een iPhone,iPad of Smartphone naar het Vrijheidsbeeld kijkt, kan de oplaaiende constructie waarnemen. Ze is volledig dynamisch en driedimensioneel en de ‘perceptie’ is totaal afhankelijk van de afstand en het gezichtspunt. Als je de invalshoek verplaatst, verandert ze mee van gedaante.

    Het werk luidt een grootschalige marketingcampagne in van Beck’s, het biermerk uit het concern AB InBev. Komende zomer plaatst Beck’s een dertigtal groene kubussen van 2 meter verspreid over steden als New York, LA, Miami, Londen, Manchester, Milaan en Rome. Elk onthullen ze, opnieuw via dezelfde mobiele applicatie, een uniek virtueel kunstwerk. ‘We willen dat uitbreiden tot honderden ‘Green Boxes’ en zo opkomende kunstenaars de kans geven te experimenteren met nieuwe technologieën’, zegt de woordvoerder van Beck’s. ‘

    De kunstenaar zelf ziet een grote toekomst voor virtuele kunst. ‘Vooral omdat de mogelijkheden onbegrensd zijn. Het is een automatisch gevolg van onze leefwereld vandaag. We leven al voor een stuk in een virtuele wereld. Kijk maar hoe ‘sluipend’ het Internet zijn intrede heeft gedaan. Kunst in het straatbeeld brengen is als een rechtstreekse 'opvoeding' van de mensen, zonder de drempel van een museum. Met virtuele kunst kan je een hele stad omtoveren tot een openluchtmuseum, zonder toelating of zonder limieten. Er kan een heel fascinerend tijdperk aantreden. De tijd is er rijp voor.’

     

    ‘Rock Strangers’, laait nog tot 3 oktober 2011 boven het Vrijheidsbeeld in New York.

    De nodige apps kan je via de Beck’s Key app downloaden via iTunes.

     

    meer info? klik op deze link:

     

    http://www.arnequinze.tv/11/mailing_RockStrangers_NY.html

     

    www.guypietersgallery.com

     

    arne quinze.jpg

  • Knokke: David Spiller in de Guy Pieters Gallery

    Van jongsaf was David Spiller gefascineerd en geïnspireerd door de cartoons die hij het ​​leukst vond: Mickey Mouse, Felix de Kat, Donald Duck, kortom alles wat hem in animatiefilms en strips boeide. Die passie wou hij bewerken en vastleggen op papier en canvas. Het was dan ook vanzelfsprekend dat hij op zijn zestiende grafische kunsten zou gaan volgen.

    Toen hij begin de jaren zestig zijn intrede maakte in de befaamde ‘Slade School of Arts’ had hij de uitzonderlijke mazzel dat hij de Merseybeat en het ganse Britse popgebeuren van op de eerste rij kon observeren en schetsen. Gezien hij jonger was dan de meeste popart kunstenaars ontwikkelde hij een totaal eigen benadering van de populaire stripfiguren, de popart als kunststrekking, het kleurrijke en experimentele uit de golden sixties en de omwenteling die ze meebrachten. Een nieuwe wereld ging voor hem open. Geboren in 1942 in Dartford, Kent, kwam hij voor het eerst met kunst in aanraking in 1957 waar hij zijn talent aanscherpte aan de Sidcup School of Art. Van 1958 tot 1962 vervolmaakte hij zijn technieken aan de Beckenham School of Art en sinds zijn verblijf aan de ‘Slade School’ was hij verkleefd met popart. Dat blijft hij decennia later nog steeds. Door zijn oeuvre te verluchten met inventieve toetsen blijft de kunst van Spiller boeien en verbazen...

    spiller foto.jpg

     

  • Sculpturen van Westerhuis op Zeedijk Knokke

    Monumentale sculpturen op de zeedijk

     

    Van 30 juni tot 15 augustus 2011 organiseert Art Promotion Tuteleers & Tuteleers de 18de Sculpture Link Knokke, dit jaar brengen ze 12 monumentale werken van de Nederlandse kunstenaar Ronald A. Westerhuis.

    Hoe groter, hoe krachtiger

     “Size does matter. Hoe groter hoe krachtiger”, aldus deze ambitieuze kunstenaar die een project in de sleepte om in het Noorse Hardanger een kunstwerk met een hoogte van bijna 300 meter te bouwen, een landmerk om deze culturele Noorse regio op de wereldkaart te plaatsen. “Net iets kleiner dan de Eiffeltoren, maar mijn volgend project zal Parijs doen blozen” grapt de excentrieke, inventieve Hollander die op De Wandelaar in Duinbergen een kunstwerk 'De Speer' met strakke, glimmende buizen van een 6-tal meter hoog liet plaatsen. In vergelijking met Hardanger lijkt Duinbergen wel Madurodam! Toch raak je als bezoeker gefascineerd door de kracht van dit imposant buizenstel dat door de Noordzeebries permanent vibreert en met de weerkaatsing van zon en landschap voor een boeiend visueel lichtspel zorgt. ’s Avonds krijgt de bundel ranke masten nog een speciale sfeerverlichting, zodat De Wandelaar ook na zonsondergang de Knokke-Heistse kustlijn subtiel en stijlvol accentueert.

    Positieve energie

    Ronald A. Westerhuis (Tiel 1971) raakte in de offshore gefascineerd door het materiaal roestvast staal. Zijn imposante sculpturen zijn koud, hard, onverwoestbaar en tegelijkertijd kwetsbaar en gevoelig. Door het uitzonderlijke karakter van het materiaal, de lijnen, zwaartekracht en nieuwe technieken geven de sculpturen een positieve energie aan hun omgeving. De werken van Westerhuis worden internationaal gewaardeerd en vallen op in private, industriële en museumcollecties. Zo is hij ook een graag geziene gast op de grootste kunstevenementen zoals o.a. Art Basel-Miami en nu op de 18de Sculpture Link Knokke deze zomer. Voor de kunstenaar bestaan er geen grenzen.

    The sky is the limit

    De kracht van de sculpturen zorgt voor een constante zoektocht naar de ultieme vorm en dimensie. Net zoals De Engel van het Noorden, The Arch of St. Louise, de Eiffeltoren en ook de piramides, wil Westerhuis  monumenten creëren en bouwen. Monumenten, bedoeld in de traditionele vorm van erkenning voor zijn toeschouwer, als economische impuls en de trots van steden en landen. Kijkend naar de wetenschap, de industrie en de architectuur, waar het hoogst mogelijke bereikbaar is. Nu met one-manshow in confrontatie met de oneindigheid van de zee, waar zijn monumentale sculpturen tot wel 10 meter hoog u op een bijzonder beeldige manier de weg wijzen vanuit Het Zoute over de zeedijk, langs Hotel La Réserve tot in het park van het Cultuurcentrum Scharpoord.

    De kunstliefhebber krijgt ook de gelegenheid zijn binnenhuissculpturen te ontdekken op Art Nocturne Knocke in CC Scharpoord van 6 tot 15 augustus 2011.

     Voor meer info: www.sculpturelink.be en www.artnocturneknocke.be

    sculpt knokke zeedijk.jpg