• TURNHOUT/AALST: Compagnie Philippe Genty

     

    Cie Philippe Genty herneemt internationale succesvoorstelling

    'Voyageurs Immobiles'

     

    De Franse Philippe Genty is één van de de grote bezielers van het Franse poppentheater.
    Hij startte zijn Compagnie in 1967, maar behoort nu tot de wereldtop, en staat op één lijn met spraakmakende internationale supergroepen als Mummenschanz, Blue Man Group en Pilobolus. Philippe Genty maakt van het podium een gigantische toverdoos, in feeërieke belichting en met oogstrelende kostuums en rekwisieten. Beelden – met soms Escher-achtige trompel’oeil-effecten – volgen elkaar op in woordeloze, visueel verbluffende voorstellingen vol kleur, fantasie, mime, special effects, dans, acrobatiek, marionettenspel, muziek en humor.
    Overal ter wereld reageert het publiek zeer enthousiast op zijn fascinerende spektakels waarin tal van theatervormen zijn samengevoegd.

    Eén van de meest bejubelde voorstellingen van het gezelschap is ‘Voyageurs Immobiles’. De voorstelling  werd gecreëerd in 1996. Het is niet alleen veruit het mooiste werk van Genty, het was ook een legendarische productie die wereldwijd een nieuwe impuls aan het beeldend theater gaf.

    Met zijn partner Mary Underwood werkte Genty vorig jaar aan een nieuwe versie: geen kopie, maar met heel wat nieuwe beelden en artistieke vondsten. Het resultaat is een fantastisch visueel spektakel over het verloren of opgesloten kind in elk van ons, de mens in conflict met zijn wereld, zijn dwaasheid en gespletenheid. Het theater als wonderschone kijkdoos.

     De voorstelling is in België enkel te zien in Turnhout (woensdag 26 oktober) en Aalst (donderdag 27 oktober).

    Wie tickets wil, kan die reserveren via www.warande.be, en telefonisch op het nummer 014 41 69 91. Tickets kosten 19 euro (kortingen: 16, 15, 10 euro).

    regie: Mary Underwood en Philippe Genty

    met: Amador Artiga, Marjorie Currenti,

    Marzia Gambardella, Manu Kroupit,

    Pierrik Malebranche, Angélique

    Naccache, Lako Okino en Simon T Rann

    muziek: Henry Torgue en Serge Houppin

    foto: Pascal François  - courtesy www.warande.be

     

     

     

    voyageurs-immobiles-1.jpg

     


  • Sint-Martens-Latem: de wondere wereld van SWEETLOVE bij GALERIJ GUY PIETERS

    THE WATER WAR: het ideeëngoed van WILLIAM SWEETLOVE

     

    Het oeuvre van William Sweetlove betekent door haar verbondenheid met de wetenschap een totale vernieuwing  in het benaderen en beoefenen van beeldende kunst.
    Door zijn zin voor gezonde humor en ironie, ja zelfs door zijn poëtische perceptie van de wereld, veruiterlijkt hij onder het mom van een traditioneel, klassiek en burgerlijk thema, het stilleven, op zijn eigen zeer actuele manier.
    Sommige critici denken te vaak in vakjes en catalogeren zijn creaties ten onrechte onder het etiket ‘kitsch, naar analogie met het werk van Thomas Kinkade, Margaret Keane en de bij ons beter bekende bekende Jeff Koons.

    De boodschap van Sweetlove ligt veel  dieper .Het is een ecologische  boodschap en een vingerwijzing naar de opwarming  van de aarde. ze vormt de rode draad in zijn kunst en dit wordt geaccentueerd door zijn zeer persoonlijke benadering van thematiek en materie.
    Ook het klonen van dier en mens volgt hij met passie en resulteerde in zijn non-kitsch ‘dierentuin’.

    Tijdens de Triënnale van de Hedendaagse Kunst in Knokke (2003)smeedde hij een nauwe band met  het Noord-Italiaanse kunstcollectief ‘Cracking Art’. Hoewel geen van de partijen van hun eigen ideeëngoed afstand deed ,ontstond er een nauwe samenwerking, gebaseerd op het dadaisme, het surrealisme, de popart, het minimalisme en hun ‘subculturen’.

    Dit leidde tot een duurzame samenwerking onder de naam ‘Cracking Art loves William Sweetlove’. Het basismateriaal van hun gezamenlijk oeuvre is een procédé van plastiek geproduceerd via een thermisch-chemische reactie (cracking) in natuurlijke ruwe olie.

     Zijn dieren zijn geen individuele wezens, maar exact dezelfde klonen, in verrassende afmetingen en flamboyante kleuren.
    “Er bestaat een verband tussen de temperatuur op aarde en de afmetingen van de dieren”, verduidelijkt Sweetlove. “Door opwarming evolueert een dier naar kleinere afmetingen. Zo heeft  er een Indonesische olifant bestaan die niet groter was dan een ezel. Met dat principe ga ik werken in mijn kunst.  Als de temperatuur in Afrika gemiddeld 5 graden stijgt, zullen de olifanten zoals we die nu kennen, uitsterven omdat hun huid verbrandt.  De veranderingen gebeuren te snel, zodat het dier zich niet kan aanpassen door evolutie. Genetische manipulatie kan hier een oplossing zijn om de beste eigenschappen uit het dier te halen en het nadien te klonen.
    Ik ga dus kleine olifanten ontwerpen die in Afrika de kip voor de zondag worden.

     Omgekeerd ga ik zeer grote konijnen en honden creëren. Dat zijn dieren waarmee we al duizenden jaren samen leven en die makkelijk te voederen zijn.Ze zijn omnivoor.

     Als we ze dusdanig klonen dat ze niet vatbaar zijn voor ziekten en virussen, worden ze onze vleesfabrieken voor de toekomst. Kreuzfeld-Jakob, mond- en klauwzeer, vogel- en varkenspest, al dat soort ziekten vormen een enorm gevaar en zijn een gevolg van ondoordacht ingrijpen van de mens in de voedselketen. Om nog te zwijgen van de emmers antibiotica die de dieren toegediend krijgen. Zelfs in de hersenen van een zalm in een hoge Noorse fjord heeft men sporen van Kreuzfeld-Jakob aangetroffen.”

    William Sweetlove blijft deel van de ‘Crackingart Group’ die overal installaties plaatst met een eco boodschap.
    “De term ‘Cracking Art’ staat voor het kraken van de molecule van  het natuurlijke product aardolie” , verduidelijkt Sweetlove aan media en kunstliefhebber.
    “Door die molecule te kraken bekom je benzine , een erg vervuilend product, één van de grote oorzaken  van de klimaatsverandering. Maar je bekomt  ook synthetische stoffen in duizenden varianten  die duurzaam zijn, ecologisch niet afbreekbaar, maar altijd recycleerbaar als we daarvoor een inspanning willen doen.  De beelden van de groep zijn vervaardigd  uit polyethyleen.
    Mijn sculpturen zijn in polyeruthaan en polyester.
    Ze zijn in principe  onverwoestbaar, maar we kunnen ze gelukkig ook recycleren. Dat doen we in een fabriek in Noord-Italië waar we ze in stukken zagen, vermalen tot plastic korrels en een nieuw beeld creëren door de materie te laten smelten in mallen bij een temperatuur van 200 graden zodat geen dioxine vrij komt.”

    William Sweetlove manifesteert zich naast 'Cracking Art ook als individueel kunstenaar.
    Zijn beelden onderscheiden zich van die van zijn Italiaanse collega’s door het blinkende effect dat hij bekomt door ze te bewerken met een boat coating.

    “Ik ben al 40 jaar beeldend kunstenaar en het is vanuit mijn zoektocht naar eeuwige materialen dat ik bij 'The  Cracking Art Group' terecht ben gekomen. In 1977 al had ik grote foto’s, verpakt in transparante polyester, diep in de grond begraven. 10 jaar later werden ze met  de hulp van de archelogische dienst van de Gentse Universiteit weer opgegraven en bleken volkomen intact te zijn. Mijn kunstwerken zijn als het ware fossielen voor de eeuwigheid. Daarin zit juist de ecologische boodschap.
     Ik ben zeer  gefascineerd door het ecologische karakter van fossiele producten die schier eindeloos kunnen hergebruikt worden. We moeten dringend stoppen met het verbranden van fossiele producten.”

    De kunst van William Sweetlove is niet vrijblijvend. De Koksijdenaar onderhoudt contacten met wetenschappers in de wereld, met het team van Al Gore, met Chinese onderzoekers die zich specialiseren in het klonen van dieren. Mateloos ergert hij zich aan de onverschilligheid van vele mensen tegenover de berg van problemen waar we voor staan.

    “Als wij een minister van klimaat hebben, dan stelt hij voor om ramen open te gooien en onze kamer te verluchten. In Nederland is men overal bezig dijken te  verhogen. Bij ons ligt men er nog steeds niet wakker van dat de zeespiegel stijgt. Stel u voor dat de zeespiegel drie meter stijgt, dan betekent dat dat alle grond van de wereld lager dan 3 meter zich gaat vermengen met het zeewater.
    De zeeën worden dan één dikke soep waarin geen vis meer kan overleven. Geloof wat ik eerder zei: als de temperatuur inderdaad met 5 graden toeneemt, verdort al het gras waardoor de koeien en andere herbivoren zullen sterven.
    Als kunstenaar vind ik het mijn plicht de mensen op die gevaren te wijzen.” Ik ben dus een 'boodschapper' die de mens een geweten wilschoppen..."

    De wereld zal het geweten hebben.
    In 2005, ter gelegenheid van het Filmfestival van Venetië, bouwde William Sweetlove samen met zijn geestesgenoten van The Cracking Art Group, een heuse Ark van Noah die op de Canal Grande voer.


    In Bergamo, in het grootste koopcentrum van Europa, zette de groep 4000 dieren neer.
    Er waren 200 opleggers nodig om die hele ‘zoo’ te verhuizen.
    De groep heeft ze dan maar terplaatse verzaagd, vermalen en gerecycleerd.Resultaat slechts 6 opliggers om de korrels plastiek te vervoeren

     Hun kunst valt op, niet in het minst bij de kleinste kijkers. En precies dit jeugdig publiek geeft die aandacht door aan haar omgeving...
     “Om onze werken te begrijpen ben je als toeschouwer verplicht een knopje in de hersenen om te draaien”, zegt William Sweetlove.
    Is het dan toch waar dat kunst de wereld kan redden?

    In de Galerij GUY PIETERS te Sint-Martens-Latem kan je de tentoonstelling ‘The Water War’ nog tot 6 november 2011 bezoeken.

    De galerij is elke dag, behalve dinsdag en woensdag, open van 11 tot 18 uur.

    Meer informatie vind je op www.guypietersgallery.com

    Wie niet genoeg krijgt van de wereld van Sweetlove kan terecht op http://ws.utilia.be/

    P1120967.JPG