Antwerpen - Met kunstkenner Marcel Van Jole verdwijnt een icoon...

Kunstkenner Marcel Van Jole is niet meer…

Twee weken geleden vroeg ik nog aan Antwerpse correspondenten hoe het nog met mijn mentor Marcel Van Jole gesteld was. Vandaag 2 augustus 2014 verneem ik via ‘Openbaar Kunstbezit’ dat deze gedreven kunstkenner en gewiekst kunstpromotor op 97-jarige leeftijd is overleden.

Tussen 1991 tot 2008 hingen we wekelijks aan de lijn maar sindsdien was ik zijn spoor bijster. Mijn brieven kwamen terug en zijn telefoon bleef akelig stil.
Als hommage aan een groot kunstkenner wil ik dit artikel van Sven Sabbe via mijn kunstblog met jullie delen:

th.jpg“Afgelopen zaterdag overleed Marcel van Jole. (Kunstminnend) België is een man kwijt die in de tweede helft van de twintigste eeuw van onschatbare waarde was voor de ontwikkeling van de nationale hedendaagse kunst.
 
De eerste vier jaren van zijn leven woont Marcel van Jole in Rotterdam. Zijn Antwerpse ouders zijn door de Eerste Wereldoorlog het land uitgevlucht. In 1920 keert het jonge gezin terug. Via zijn grootvader, een amateur-schilder, komt van Jole in aanraking met kunst.
 
Hij studeert kunstgeschiedenis en wiskunde aan de Université Libre de Bruxelles. Nadat hij door de Duitse bezetter in 1940 een Berufsverbot opgelegd krijgt vanwege zijn kritiek op het regime, trekt hij zich even terug van de kunstwereld. Na de oorlog trekt hij de grote plas over. Hij doceert in the Big Apple twaalf jaar lang kunstgeschiedenis aan de State University of New York.
 
Redder des vaderlands
 
Begin jaren zeventig trekt van Jole terug naar België. Hij maakt begin jaren tachtig naam als verantwoordelijke Schone Kunsten op het kabinet van toenmalig cultuurminister Karel Poma. Het blijft echter niet bij die post alleen. Hij is één van de steunpilaren van het Koninklijk Filharmonisch Orkest van Vlaanderen, nu beter bekend als deFilharmonie. Niet lang daarna engageert hij zich voor de oprichting van een Antwerps Museum voor Hedendaagse Kunst (M HKA). Hij was er jarenlang voorzitter van de Raad Van Bestuur. Zijn jarenlange vriendschappen met Picasso, Chagall, Magritte en vele andere kunsticonen van midden en eind vorige eeuw waren daar niet vreemd aan.
 
Een onmisbare schakel
 
Marcel van Jole was een van de belangrijkste figuren in de internationale uitstraling van de Belgische jonge kunst. Hij was de drijvende kracht achter tientallen groeps- en individuele tentoonstellingen. Confrontaties, dat van 1993 tot 1997 het werk van 111 Belgische en Luxemburgse kunstenaars  de wereld rond stuurde, is wellicht de bekendste. Daarnaast zette hij zich uiteraard in voor de Belgische kunstenaar: één van zijn eerste tentoonstelling was een retrospectieve van het werk van Frans Masereel in de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Van 2000 tot 2008 was hij commissaris voor Art in the Park, de jaarlijkse tentoonstelling in het park van Beersel. Als criticus publiceerde Marcel van Jole meer dan veertig monografieën over en met kunstenaars als Paul Delvaux, Jan Vanriet, Paul Van Hoeydonck en Michel Folon.

 

Van Jole bleef actief tot kort voor zijn overlijden. In 2008, op tweeënnegentigjarige leeftijd, organiseerde hij in het Poolse Krakow nog een tentoonstelling over het Belgische constructivisme en bracht hij een boek over beeldhouwster Hélène Jacubowitz uit.
 
Marcel van Jole haalde net zijn achtennegentigste verjaardag niet. Met hem verliest de Belgische kunstwereld een boegbeeld”. 

Commentaren

  • Mooie (en verdiende) hommage!

    Een kleine opmerking: Marcel van Jole leefde niet twaalf jaar lang in Amerika, maar reisde op en af om daar enkele maanden per jaar te doceren.
    Ik heb OKV al gevraagd dit aan te passen op hun website.

    Marc Haertjens (schoonzoon Marcel van Jole)

  • Beste Marc, mijn oprechte deelneming. 97 is een mooie score maar en ouder verliezen doet iets met de mens. Op 24 juli verloor mijn echtgenote haar moeder, hoewel ze 91 was, komt dit ook voor haar hard aan. Wat het artikel betreft, heb ik aan de tekst van Sven Sabbe niets willen wijzigen. Ik wou hem enkel citeren om Marcel te herdenken. Zeventien jaar lang, toen ik de communicatie deed voor de Guy Pieters Galleries, heb ik een fijne band gehad met Marcel, Karel en Ernest. Zoiets vergeet je niet ! Albert

De commentaren zijn gesloten.