• KWIKZILVER : de nieuwste roman van ANN DE CRAEMER

    KWIKZILVER

    Ann De Craemer

    Een treffende en ontroerende familieroman zonder franjes. Spontaan geschreven, recht uit het leven gegrepen en zo herkenbaar voor elkeen die het boek ter hand neemt. Het verhaal is tijdloos en authentiek.
    De schrijfstijl die Ann in haar proza of columns aanwendt nodigt uit tot lezen.
    De schrijfster kon me eerder boeien met ‘Vurige Tong’ en ‘De Seingever’.
    Ik keek dan ook uit naar ‘Kwikzilver’en ze ontgoochelde niet.
    De eenvoud van het onderwerp en de vlotheid van haar ‘pen’ maken haar tot één van die boeiende epigonen van een nieuwe lichting vrouwelijke auteurs die hun verhaal recht voor de raap brengen. Bij ‘Kwikzilver’ is dit niet anders. De lezer kan zich moeiteloos inleven in de verhaallijn of heeft een gelijkaardige ervaring gehad.

    Inhoud:

    Wanneer de grootmoeder van Ann De Craemer haar huis op het platteland moet verlaten ten voordele van een kmo-zone, belandt ze in een serviceflat in het stadscentrum.
    Strijdend tegen de heimwee naar een huis dat nog twee jaar op de sloophamer zal wachten, vertelt ze verhalen over de plek waar ze haar leven doorbracht: de vluchtelingen die er tijdens de Tweede Wereldoorlog schuilden, het zoontje dat ze er verloor, en de familiefeesten die er werden gevierd.
    Twintig jaar na Paula's dood neemt Kwikzilver de lezer mee op een tocht door de kamers van een huis waarvan de stenen zijn verdwenen, maar de verhalen minutieus werden overgeleverd. 

    Kwikzilver is het verhaal van een huis, een leven en een eeuw. Het is het verhaal van de liefde van een kleindochter voor haar grootmoeder.

     

    Ann De Craemer (1981) debuteerde in 2010 met Duizend-en-één dromen.
    Een reis langs de Trans-Iraanse Spoorlijn
     (2010), een non-fictieboek over Iran dat genomineerd werd voor de VPRO Bob den Uyl Prijs voor het beste literaire reisboek.


    In 2011 verscheen haar eerste roman, Vurige tong, waarmee ze de De Bronzen Uil Publieksprijs won. In 2012 volgde het fel gesmaakte De seingever. Ann De Craemer schrijft columns voor De Morgen enHP/De Tijd.

     

     

     

    kwikzilver.jpg

  • Knokke-Heist : Kamagurka houdt signeersessie bij Corman aan de zeedijk

     

    Kamagurka signeert 

    Boekhandel Corman by Filigranes nodigt Kamagurka aanstaande zaterdag uit voor een signeersessie van zijn album "De vaderlandse geschiedenis".
    In dit boek laten Kamagurka en Herr Seele hun held Cowboy Henk de wonderlijke ontstaansgeschiedenis van België vertellen.
    Dat deze versie licht afwijkt van wat u ooit op school heeft geleerd, zal niet verbazen.

    Boekhandel Corman by Filigranes besloot dat het verschijnen van dit boek (in het Nederlands en in het Frans) een mooie gelegenheid vormde om Kamagurka uit te nodigen voor een signeersessie.

    U bent allen welkom op zaterdag 9 augustus, van 15u tot 17 uur aan Zeedijk-Het Zoute 777, 8300 Knokke Heist. 

    CormanByFiligranes.jpg

    Kamagurka en Herr Seele zijn meesters in het moderne absurdisme. Deze stijl komt pas ten volle tot uiting tegen een serieuze achtergrond.
    Vergeet de klassieke schrijvers. Wantrouw de kranten. Daar is dit nieuwe geschiedenisboek over België het ultieme bewijs van.

    Absurdisme

    Op een humoristische, luchtige manier wordt de lezer meegenomen in een wandeling door de geschiedenis van België. Van het stenen tijdperk tot en met de Eerste Wereldoorlog en van de Beeldenstorm tot en met de Wereldtentoonstelling van 1958. Alles komt aan bod.

    Hoe serieuzer het onderwerp des te groter de kracht van het absurdisme. Liefhebbers zullen ervan smullen.

    Uiteraard loert precies hier het gevaar. Absurdisme kan doorschieten in een soort banaliteit van gezochte grappen doordat het onderwerp niet geschikt is voor een dergelijke behandeling. Kamagurka en Seele trappen soms in deze valkuil, maar uiteindelijk is het aan de smaak van iedere lezer om dit te beoordelen.

    de vaderlandsche geschiedenis

    Belgische eenheid?

    Maar het moet gezegd, als er één land is waar het absurdisme bevrijdend voor kan werken is dat België. In De vaderlandsche geschiedenis is het deze stijl die het verleden van België verbindt aan het verwarrende heden. Het nu, van Emilio diRupo en Toots Thielemans, waarvan de schrijvers zich afvragen hoe dat in de toekomst kan blijven bestaan. Dat maakt dit boek de moeite waard. Op verfrissende wijze wordt de grootse geschiedenis van een klein land gekoppeld aan het chaotische heden en een onzekere toekomst.

    Oordeel

    De tekeningen zijn, zoals we gewend zijn bij Cowboy Henk, kleurrijk.
    De ironie druipt er vanaf. Bekende personen worden goed herkenbaar neergezet.
    Voor degenen die eens op een andere manier naar de geschiedenis van België willen kijken is dit boek een aanrader.
    Ook voor hen die de huidige situatie van België maar verwarrend vinden kan dit boek uitkomst bieden. En, wees eerlijk, wie vindt dat nu niet? 

    Tekenaars: Kamagurka en Herr Seele

    Uitgever: Oog & Blik | De Bezige Bij

    66 pagina’s / €19,90 / hardcover

    vaderlandsche kama.jpg

  • MSK GENT brengt hulde aan ROBERT HOOZEE

    Zonnewende, Museum voor Schone Kunsten Gent

    tot en met 12.10.2014

     

    In het Museum voor Schone Kunsten Gent staat de zomer van 2014 in het teken van de driedubbele tentoonstelling ‘Zonnewende in het MSK’. Sinds oudsher symboliseert de zonnewende een overgang, een nieuw begin van de natuur. Dit symbolische moment waarop verleden, heden en toekomst elkaar raken, vormt de samenvatting van de drie tentoonstellingen. De titel illustreert ook de overgang van heden naar verleden, van het directeurschap van Robert Hoozee naar het aantreden van directeur Catherine de Zegher.

     

    Hulde Robert Hoozee

    Het uitgangspunt voor ‘Zonnewende’ is de hulde aan Robert Hoozee, de in 2012 overleden directeur van het MSK. De openingsdatum 21 juni was ook zijn verjaardag; op 21 juni 2014 zou hij met pensioen zijn gegaan. In de tentoonstelling blikt het MSK terug op de periode 1982-2012, drie decennia waarin het plaatselijke stadsmuseum een ware transformatie onderging.

     

    logo zonnewende.jpg

     

    http://www.mskgent.be

     

    ENSOR Les Bains-De Baden,1899MSG Gent-Gand.jpg

    James Ensor 'De Baden' (foto met dank MSK Gent)

     

     

  • Antwerpen - Met kunstkenner Marcel Van Jole verdwijnt een icoon...

    Kunstkenner Marcel Van Jole is niet meer…

    Twee weken geleden vroeg ik nog aan Antwerpse correspondenten hoe het nog met mijn mentor Marcel Van Jole gesteld was. Vandaag 2 augustus 2014 verneem ik via ‘Openbaar Kunstbezit’ dat deze gedreven kunstkenner en gewiekst kunstpromotor op 97-jarige leeftijd is overleden.

    Tussen 1991 tot 2008 hingen we wekelijks aan de lijn maar sindsdien was ik zijn spoor bijster. Mijn brieven kwamen terug en zijn telefoon bleef akelig stil.
    Als hommage aan een groot kunstkenner wil ik dit artikel van Sven Sabbe via mijn kunstblog met jullie delen:

    th.jpg“Afgelopen zaterdag overleed Marcel van Jole. (Kunstminnend) België is een man kwijt die in de tweede helft van de twintigste eeuw van onschatbare waarde was voor de ontwikkeling van de nationale hedendaagse kunst.
     
    De eerste vier jaren van zijn leven woont Marcel van Jole in Rotterdam. Zijn Antwerpse ouders zijn door de Eerste Wereldoorlog het land uitgevlucht. In 1920 keert het jonge gezin terug. Via zijn grootvader, een amateur-schilder, komt van Jole in aanraking met kunst.
     
    Hij studeert kunstgeschiedenis en wiskunde aan de Université Libre de Bruxelles. Nadat hij door de Duitse bezetter in 1940 een Berufsverbot opgelegd krijgt vanwege zijn kritiek op het regime, trekt hij zich even terug van de kunstwereld. Na de oorlog trekt hij de grote plas over. Hij doceert in the Big Apple twaalf jaar lang kunstgeschiedenis aan de State University of New York.
     
    Redder des vaderlands
     
    Begin jaren zeventig trekt van Jole terug naar België. Hij maakt begin jaren tachtig naam als verantwoordelijke Schone Kunsten op het kabinet van toenmalig cultuurminister Karel Poma. Het blijft echter niet bij die post alleen. Hij is één van de steunpilaren van het Koninklijk Filharmonisch Orkest van Vlaanderen, nu beter bekend als deFilharmonie. Niet lang daarna engageert hij zich voor de oprichting van een Antwerps Museum voor Hedendaagse Kunst (M HKA). Hij was er jarenlang voorzitter van de Raad Van Bestuur. Zijn jarenlange vriendschappen met Picasso, Chagall, Magritte en vele andere kunsticonen van midden en eind vorige eeuw waren daar niet vreemd aan.
     
    Een onmisbare schakel
     
    Marcel van Jole was een van de belangrijkste figuren in de internationale uitstraling van de Belgische jonge kunst. Hij was de drijvende kracht achter tientallen groeps- en individuele tentoonstellingen. Confrontaties, dat van 1993 tot 1997 het werk van 111 Belgische en Luxemburgse kunstenaars  de wereld rond stuurde, is wellicht de bekendste. Daarnaast zette hij zich uiteraard in voor de Belgische kunstenaar: één van zijn eerste tentoonstelling was een retrospectieve van het werk van Frans Masereel in de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Van 2000 tot 2008 was hij commissaris voor Art in the Park, de jaarlijkse tentoonstelling in het park van Beersel. Als criticus publiceerde Marcel van Jole meer dan veertig monografieën over en met kunstenaars als Paul Delvaux, Jan Vanriet, Paul Van Hoeydonck en Michel Folon.

     

    Van Jole bleef actief tot kort voor zijn overlijden. In 2008, op tweeënnegentigjarige leeftijd, organiseerde hij in het Poolse Krakow nog een tentoonstelling over het Belgische constructivisme en bracht hij een boek over beeldhouwster Hélène Jacubowitz uit.
     
    Marcel van Jole haalde net zijn achtennegentigste verjaardag niet. Met hem verliest de Belgische kunstwereld een boegbeeld”.