KOKSIJDE : Getij-Dingen 2015

GE-TIJDINGEN 2015 met Latemnaar ETIENNE VAN DEN ABEELE

 

Aanvankelijk was het project "Getij-Dingen" een idee van Ingrid Sinnaeve, die bijgevolg als de "geestelijke moeder" ervan kan beschouwd worden.
Een drietal gelijkgestemde "zusterzielen" waren eveneens geïnteresseerd.

De practische realisatie echter was een calvarieweg, bezaaid met allerhande obstakels en problemen.

Het tij keerde echter toen kapt. Jacques D'Havé, administrateur-generaal van het Vlaamse agentschap voor Maritieme Dienstverlening & Kust (MDK) de medewerking van zijn afdeling Kust toezegde.

Dank zij ook de hulp van Ingenieur Jan Goderis van de MDK , afdeling Kust en van cultuurschepen Jan Loones van de gemeente Koksijde, kwam het project uiteindelijk weer vlot en werd het uitgebreid van 3 tot 15 palen.

Op voorstel van Cultuurschepen Jan Loones werd er een werkgroep samengesteld met de drie oorspronkelijke initiatiefnemers en vier leden van de Koksijdse Cultuurraad.

 

Het verhaal van Ingrid Sinnaeve :

 

Het recept van Getij-Dingen ontstond destijds uit mezelf door en met vier ingrediënten : het ideede locatiehet "nu of nooit"-gevoel en de spreuk  "Kakel niet, leg een ei !".
Als kind van de zee werd ik steeds weer geconfronteerd met het getij, dat constante ritme, onophoudelijk, continu. De zee komt en gaat en komt weer en trekt weer terug, ze laat een effen strand weer na, een propere lei. We betrappelen en graven putten en bouwen forten en kastelen. De golven komen en vegen alles weer weg. Maar ook zonder het te zien of te merken, gebeurt er heel wat ondertussen.  Het constante ritme van eb en vloed kon misschien een uitnodiging betekenen om de creatieve geesten onder de lokale kunstenaars op dreef te zetten. 

Kunnen we met het getij een vorm van kunst bereiken ? 
De zee en het getij laten ongetwijfeld sporen na...kunnen we met dit gegeven experimenteren ? 
We wonen aan zee, we kennen de zee, we ruiken haar tot in onze woonkamer. Waarom niet hiermee ons aan een vorm van kunst wagen ?

Creëren in teken van de zee en het getij, een confrontatie aangaan met de natuur, met het tijdsgebonden proces van eb en vloed, aanzien welke sporen het getij op onze werken na laat, dit omschrijft veruit de essentie van Getij-Dingen.

En ons strand als decor, dat lijkt toch allemaal wel sterk genoeg om er even de tanden in te zetten.


Met een keihard geloof in het concept en gesteund door twee medebezielde initiatiefneemsters, Ann Devloo-Delva en Monique Plaetevoet, stapte ik in 2007 naar de cultuurdienst van Koksijde die ons in het ganse verloop van idee naar project zijn volle medewerking verleende. We zijn gestaag doorgegaan met onderhandelen. We vormden stilaan een harde kern om tijdens minder evidente evoluties van het project toch te blijven geloven en steeds meer te verwezenlijken. 
De Maritieme Dienst afdeling Kust van de Vlaamse Overheid gaf ons de goedkeuring om de bewuste meetpalen op ons strand ter beschikking te stellen, om aldus op zoek te gaan naar een vijtiental kunstenaars die voor dergelijk concept te vinden waren.Vanuit de cultuurdienst werd een werkgroep samengesteld, een website werd gecreëerd. Kandidaten kwamen er druppelsgewijs op af, enthoesiast over het concept, klaar om met een vers portie bloed en zuurstof een nieuwe uitdaging aan te gaan. De aspecten van kunst mogen niet beperkt worden tot het houden van tentoonstellingen en verkoopcijfers...

Een nieuwe weg en uitweg voor verbeelding en uitbeelding lag voor ons. We kregen een constructieveuitdaging voor een destructief aspect van het leven : de vergankelijkheid.

Het vergankelijke : alles is eindig en nietig, het koudste ijs smelt, het hardste ijzer roest, elk leven, elke herinnering, elke relatie, alles vergaat. Onzichtbaar wordt alle leven aangetast...onzichtbaar laat het getij zijn sporen na.

 

Getij-Dingen wil deze werkelijkheid zichtbaar maken.

De Oer-schelp van Etienne Van Den Abeele

Materie vormgegeven naar en door de natuur :  Sculptured by nature.

De schelp en schaal zullen een langzame metamorfose ondergaan... of helemaal ondergaan... 

 

Paal 13 bevindt zich Pal tegenover het Elisabethplein te Koksijde aan het einde van de dijk waar de duinengordel van Oostduinkerke begint.

Nu eens wel en dan eens niet, naargelang het spel der getijden staat hij als een paal boven water.

Het thema van de Oer-schelp is belangrijk : de Moederschelp zal schelpjes baren... 

Maar ook de schaal in waterpas waar bij het terugtrekken van de zee een kleine binnenzee met zeeleven zal in achterblijven. 

De fikse wandeling langsheen de 15 palen, wind mee of tegen, ineens of in meerdere keren is een aanrader.

 

IMG_0001.jpg

 

 

 

 

IMG_0003.jpg

 

IMG_0006.jpg

 

 

IMG_0005.jpgIMG_0015.jpg

 

Laag-waterstanden te consulteren op website  http://www.mumm.ac.be/NL/Models/Operational/Tides/table.php?station=koksijde

UTC TIME :   WINTER + 1 uur / ZOMER + 2 uur.

Palen te bereiken (soms met botten) zeker 2,5 u voor en 2.5 u na Laag-water 

info zie  :  http://www.getij-dingen.be/getij-dingen-2015

en ook   :  http://www.kunstwerkt.be/webgalerie/work/12735

 Zie cataloog met o.a.ook Herman Van Nazareth:

http://inwoner.koksijde.be/activiteitendetail/8323/getijdingen03

 

Commentaren

  • Met dank, Etienne, voor uw heart for art !

De commentaren zijn gesloten.