• VENRAY - WATERWARS met werk van WILLIAM SWEETLOVE

    De expositie WATERWARS van William SWEETLOVE

    odapark 3.jpgSweetlove zet zijn gedachten over een wereld in problemen om in een compleet dierenrijk van plastic. Volledig recyclebaar gekloonde varkens, honden, wolven, kikkers en ga zo maar door, voorzien van laarzen en waterflessen om zo symbolisch te kunnen overleven in onze wereld waarin we aarde en zeeën grondig vervuilen. De beelden van Sweetlove stellen onze ideeën over kunst en cultuur ter discussie.

    “Het tijdelijke en het eeuwige zijn twee concepten die met elkaar wedijveren in mijn werk.”

     

    William Sweetlove is een van de meest geplagieerde kunstenaars van Europa. Talloze bedrijven zoals tuincentra kopiëren gretig en ongeoorloofd zijn beelden voor de massaverkoop. Odapark presenteert in Waterwars ‘the real stuff’ van een Belg die zijn gedachten over een wereld in problemen omzet in onder meer een compleet dierenrijk van plastic en resin, in zijn grootste solo-expositie tot nu toe in Nederland.
    Tijdens Waterwars staat Odapark helemaal in het teken van kikkers, honden en vele andere – ook oudere – werken van William Sweetlove.
    Verspreid over alle expositieruimtes – en zelfs een deel van het dak – plus het Beeldenbos, nemen dieren het park tijdelijk over, laten de natuur regeren over de kunst. De wereld is in oorlog ten behoeve van drinkwater en daarmee het voortbestaan van dieren.

    Sinds 2003 werkt William Sweetlove samen met het Noord-Italiaans kunstenaarscollectief’The Cracking Art Group’, die hem tot erelid heeft benoemd.
    De leden, zeer divers en eigengereid delen onder de noemer Arte Stupifacente (Crazy Art) een hang naar het Surrealisme, Dadaïsme en Pop Art.
    De kunstenaars willen een betere, leukere en vooral kleurrijkere wereld achterlaten, waarbij hedendaagse controversiële vraagstukken onder de loep genomen worden. Een wereld zonder plastic is niet meer mogelijk. Maar plastic is, aldus Sweetlove, niet het probleem; het gaat om de mens die alles verbrandt en weggooit in de zee.
    Zijn sculpturen ziet de kunstenaar als klonen van dieren, die niet kunnen overleven in de wereld die door ons vervuild wordt. Het dreigend tekort aan drinkwater verbeeldt hij in de laarzen, rugzakken en drinkflessen die hij de dieren meegeeft om uitsterven symbolisch tegen te gaan. De illegale kopieën van zijn werk symboliseren precies het tegenovergestelde. Ze zijn onderdeel van de wegwerpindustrie die niets heeft met de eeuwigheid en enkel maling heeft aan dier, mens en aarde.

    VIDEOBEELDEN KLIK HIER

    De expositie is te zien in Odapark tot en met zondag 1 november 2015.
    De toegang tot Odapark en de tentoonstelling is gratis.

    Het Odapark ligt tegenover het ziekenhuis Viecurie aan de rand van het centrum van Venray.

    Odapark,  Center for contemporary art

    Merseloseweg 117, 5801 CC Venray, Nederland

    Tel. +31 (0)478 513 690

    E: info@odapark.nl

     

    odapark 1 pascalle mansvelders.jpg

     

    odapark 2.jpg

     foto's: Odapark; Pascalle Mansvelders

     

    NOG MEER VIDEOMATERIAAL? Klik hier !

     

  • GENT - Nieuwe Spilliaert in MSK Gent

    Van pers- en communicatieverantwoordelijke Gerrie Soetaert kregen we deze interessante melding toegestuurd. Het leek ons evident deze met jullie, geïnteresseerde kunstliefhebber,  te delen :

    Recent kocht de Koning Boudewijnstichting op een kunstveiling bij Sotheby’s in Parijs het schilderij La Buveuse d’absinthe (De absintdrinkster), van de Oostendse schilder Léon Spilliaert.
    Het werk op papier, dat dateert uit 1907, vormt een hoogtepunt in Spilliaerts creatiefste jaren tussen 1899 en 1912. Het werk van Spilliaert werd voor 483.000 euro aangekocht en wordt in langdurige bruikleen toegevoegd aan de collectie van het Museum voor Schone Kunsten te Gent.

    Spilliaert

    Léon Spilliaert is het meest kenmerkende voorbeeld van een kunstenaar die grotendeels geïsoleerd van de buitenwereld aan de slag was. Tijdens de eerste jaren van zijn carrière, tussen 1899 en 1909, creëerde hij zijn werken in de eenzaamheid van zijn atelier. Na 1904 en een kort verblijf in Parijs, waar hij Picasso en andere pre-expressionisten ontmoette, ontwikkelde Spilliaert een eigen vormentaal waarin niet een thema of een tekst, maar wel de verbeelding en de impressies centraal staan.

    Net zoals James Ensor speelde ook Spilliaert met het universum van spookbeelden en fantasmagorieën dat achter het alledaagse leven verscholen gaat.

     

    De absinthdrinkster

    De absintdrinkster heeft in dit opzicht een cruciale plaats in de ontwikkeling van Spilliaerts oeuvre.

    Tijdens het eerste decennium van de vorige eeuw maakte de schilder een reeks van vijftien indringende zelfportretten, alle raadselachtig, getormenteerd en ingekeerd.
    De voorstelling van De absinthdrinkster ontstond tijdens dezelfde periode en sluit er stilistisch nauw bij aan. Het is  één van de zeldzame momenten waarin hij een vrouwelijk personage frontaal in beeld brengt, maar van flatteren is er geen sprake.
    De frêle, breekbare vrouw wordt doorgaans als een ‘Nachtschone’ uit het Oostendse uitgangsleven gezien. Haar kledij en accessoires hebben slechts de schijn van een vitale, mondaine jongedame: haar uitdrukkingsloze ogen bieden eerder een ontluisterend beeld van wat een verslaving met de fysionomie van een mooie jonge vrouw aanricht.

     

    mskSpilliaertHR.jpg

    Spilliaert en Gent

    De verzameling van het Museum voor Schone Kunsten te Gent telt al elf werken van Léon Spilliaert. De absintdrinkster past uitstekend binnen dit geheel en sluit bovendien aan bij de  symbolistische en pre-expressionistische werken in de collectie, waaronder Christus aan het volk getoond en Skelet bekijkt chinoiseries van James Ensor (beide uit 1885), Maria Magdalena (1887) van Alfred Stevens, Treurende moeder (1890) van George Minne of Wierook (1898) van Fernand Khnopff.

    De Koning Boudewijnstichting investeert geregeld in belangrijke Belgische kunstwerken. Ze wil deze werken tegen elke prijs bewaren en ter beschikking stellen van musea.
    Het museum is dan ook bijzonder dankbaar dat dit werk dankzij de Stichting aan het grote publiek kan worden getoond. Het werk ondergaat eerst nog een opfrisbeurt, om de goede bewaring te verzekeren, en zal in het voorjaar van 2016 in een dossiertentoonstelling worden belicht.

     

    Andere werken van Léon Spilliaert in de verzameling van het MSK Gent uit dezelfde periode zijn:

    - Silhouet van de schilder, 1907, aquarel en pastel op papier, 498 x 652 mm – Inv. 1954-O

    - Twee november (Interieur), (1908), aquarel, lavis en rood potlood op papier, 499 x 650 mm –    Inv. 1970-F

    - Het strand van Oostende, ‘s nachts, 1905, potlood en aquarel op papier, 680 x 850 mm – Inv. 2012-Z

    - De vuurtoren, 1909, lavis op papier, 492 x 648 mm – Inv. 2012-W

    - De stroom, 1913, Oost-Indische inkt, aquarel en pastel op papier, 700 x 900 mm – Inv. 1960-K

     

    - Dame in het roze voor de zee, 1913, potlood en pastel op papier, 710 x 880 mm – Inv. 2012-AB